Jakko Smit

Mijn fascinatie voor de stad ontdekte ik al als kind. Ik tekende plattegronden van zelfbedachte steden en dorpen chronologisch vanaf het eerste tolhuis bij de brug over de rivier tot aan de industrieterreinen, ziekenhuizen en snelwegen. Daarnaast werd ik als kind al naar binnensteden getrokken, om er al rondzwervend beelden en sferen in me op te nemen. Wat was ik geraakt door de onmetelijke schoonheid ervan en wat was ik getroffen door de niets ontziende wreedheid en blindheid van sommige ingrepen in die binnensteden. Met een onverminderde liefde voor wat de stad of het dorp kan zijn en voor de mensen die er leven, wil ik vormgeven aan een nieuwe omgeving. Hierbij is mijn insteek om ieder’s thuis zo ver mogelijk op te rekken. Niet de voordeur zou symbool moeten staan voor thuis komen, maar daar waar men de straat, buurt, wijk, stad binnenkomt. Het thuis zijn wordt zo vergroot met alle openbare ruimte en alle publieke gebouwen van de stad. Ondanks globalisering, mobilisering, virtualisering van de samenleving, blijft de mens steeds ook voetganger en de kwaliteit van de zintuigelijke beleving speelt dus nog altijd op dit niveau. Door weerstand en afstand tussen woning, werkplek, etc. en openbare ruimte te minimaliseren, wordt de openbare ruimte het verlengstuk van private gebouwen en wordt de openbare ruimte menselijk. Dromen van betrokkenen en archetypische gebouw- en ruimtevormen zijn voor mij een belangrijke inspiratiebron. Werkelijk open staan en doorvragen tot helder is wat anderen van het project verwachten, zorgt ervoor dat men zich in mijn voorstellen herkent.

Jakko Smit